|
Deze
pagina's hebben niet ten doel alle door BoursOperator voorgestelde
modellen nader toe te lichten, maar een uitleg te geven bij de
grondbeginselen van de technische analyse.
De continue curve is de eenvoudigste grafische weergave. Zij wordt gebruikt om slotkoersen onder elkaar in verband te brengen. De steunlijnen en de weerstandslijnen zijn gemakkelijk te herkennen.
Bij de bestudering van de grafiek kunnen zich vier gevallen voordoen:
De continue curve is gemakkelijk te begrijpen, maar heeft een nadeel: zij houdt geen rekening met extreme koersniveaus (hoogste en laagste koersen) tijdens een beursdag).
Elke beursdag wordt weergegeven door een verticale staaf, en de hoogte van de staaf geeft de amplitude van de koersschommelingen tijdens de beursdag weer. De linker lijn van de staaf geeft de openingskoers aan en de rechter lijn van de staaf geeft de slotkoers aan.
Als zich een GAP voordoet, zal er waarschijnlijk vroeger of later een correctie worden toegepast om het gat te vullen. Deze correctie kan na enkele dagen, weken of maanden plaatsvinden.
Elk voortschrijdend gemiddelde wordt berekend aan de hand van de slotkoersen. Het gemiddelde is van belang omdat het de stijgende en dalende cycli van het bestudeerde effect duidelijk doet uitkomen. Stratège biedt u drie verschillende methodes om een voortschrijdend gemiddelde te berekenen:
U kunt Stratège32 opdracht geven de optimale frequentie te kiezen door bij het parametriseren van uw voortschrijdend gemiddelde een vinkje te zetten bij de optie AUTOMATISCH ZOEKEN.
OSCILLATOR VAN VOORTSCHRIJDENDE GEMIDDELDEN De oscillator van voortschrijdende gemiddelden is de grafische weergave van het verschil tussen twee voortschrijdende gemiddelden.
Het Channel, ook genoemd de Trading band, wordt berekend op basis van:
Het Channel wordt gevormd door een bovengrens (ook genoemd de verkooplimiet) en een ondergrens (ook genoemd de aankooplimiet). Zodra de koers de bovengrens raakt, is het zaak het effect te verkopen. U koopt het effect als de koers de ondergrens raakt.
Opmerking
: om de stijgende en de dalende cycli van een fonds te herkennen,
raden wij u aan de functie AUTOMATISCH ZOEKEN van de optimale
frequentie te activeren.
De Bollinger werkt volgens hetzelfde principe als het eerder genoemde Channel, met een verschil: u behoeft geen spreidingspercentage in te voeren, want de Bollinger maakt berekeningen op basis van een "aantal keren de waarde van het voortschrijdend gemiddelde" (meestal tweemaal). De regels voor
het interpreteren van de Bollinger zijn dezelfde als die
voor het Channel.
De trendmeting (het momentum) is gelijk aan het verschil tussen de slotkoers van de dag en de slotkoers x dagen eerder. Deze techniek is interessant omdat zij een afwijking toont tussen het verloop van de beurskoersen en dat van het momentum.
Het voorkomen van een afwijking wijst namelijk op een waarschijnlijke ommekeer van de tendens op korte termijn.
De RSI, een veel gebruikte oscillator, schommelt binnen een bandbreedte van 0 tot 100%.
Over het algemeen menen operators dat de aankoopzone van een effect tussen de 0 en 20% ligt, terwijl de verkoopzone van 80 tot 100% gaat. Belangrijk : een effect kan een RSI van 90% hebben en toch op de beurs in waarde toenemen. Het tegengestelde komt even zo goed voor. In feite betekent een RSI van 90% alleen dat men van mening is dat het vanaf dit koersniveau gevaarlijk is om het effect te kopen.
De volatiliteit heeft ten doel de mate van stijging of daling van een effect (dus zijn koersgevoeligheid) te bepalen. Wisselvalligheid wordt uitgedrukt in %. Opmerking : de volatiliteit wordt onder andere gebruikt om de amplitude van een Channel of een Bollinger te bepalen.
Aan de hand
van stochastische methodes kan de positie van de slotkoers
worden weergegeven op een schaal van 0 tot 100% vergeleken met de
uiterste koersen tijdens de beursdag.
De RCI (relatieve omslag-indicator) wordt gebruikt om te bepalen of een effect vertraging (minder dan 100) heeft of vooruitloopt (meer dan 100) ten opzichte van een indexcijfer. Aan de hand van de RCI kunt u "vertraagde" effecten lokaliseren om alsnog van een stijgende trend te profiteren.
Het MACD-model (kruising van exponentieel voortschrijdende gemiddelden, dat wil zeggen koop- en verkoopsignalen) is gebaseerd op de berekening en de kruising van drie voortschrijdende gemiddelden op 12, 26 en 9 dagen. De MACD kan op twee manieren worden weergegeven :
De point and figure chart, is een grafiek die wordt gebruikt om belangrijke koersbewegingen weer te geven zonder de tijd in aanmerking te nemen. Een point and figure grafiek bestaat uit twee soorten vakken, genoemd X en O.
Deze vakken worden vervolgens samengebracht in kolommen. Een point and figure grafiek bestaat dus uit kolommen X's en kolommen O's.
De hier getoonde figuur is een klassiek voorbeeld van accumulatie van te kopen effecten. Het effect is onder begonnen en ontwikkelt zich via een horizontaal kanaal. Hoe langer het kanaal, des te sterker is het stijgend potentieel. Het stijgend potentieel in vakken is gelijk aan het aantal kolommen van de figuur.
Met de FFT (Fast
Fourier Transform) of Snelle Fourier-Transform is het
mogelijk de kromme van een beurskoers om te rekenen tot een golflengte-afhankelijk
spectrum. Deze methode is interessant vanwege de twee grootste verkregen frequenties die u kunt gebruiken bij het parametriseren van een voortschrijdend gemiddelde. De Fourier-Transform heeft namelijk ten doel de meest representatieve stijgende en dalende cycli te berekenen voor het koersverloop van het bestudeerde effect.
De parabolische analyse traceert "hoge" en "lage" parabolen aan weerskanten van de koerslijn. De berekeningsmethode is gebaseerd op de uiterste koersniveaus die tijdens de beursdag zijn bereikt.
Het STEUN WEERSTAND model heeft ten doel een grafische weergave te presenteren van de "psychologie van de markt". De horizontale orgelpijpen geven de verhandelde volumes aan, overeenkomend met de vermelde koerslimieten (in het rechter deel van de grafiek). Voorbeeld :
Interpretatie :
ACCUMULATIE/DISTRIBUTION INDEX Aan de hand van de ACCUMULATIE/DISTRIBUTIE index kan men bepalen of een effect herbelegd of uitgekeerd wordt, ongeacht de configuratie van de kromme van beurskoersen. De index kan een stijgende of een dalende lijn tonen :
Met dit model is het mogelijk de kwaliteit van een tendens te beoordelen. In principe wordt een effect gedistribueerd als de koers een dalende tendens vertoont en gecumuleerd als de tendens stijgende is. Als deze regel niet bevestigd wordt, betekent dit dat een of meer handelaren de markt "bewerken" met het doel :
Door deze informatie te controleren met andere beoordelingsmethodes, kunt u een aankoop- of verkoopsignaal gemakkelijker onderkennen en bevestigen. Opmerking
: Het kan gebeuren dat het saldo van gedistribueerde effecten
hoger is dan het saldo van gecumuleerde effecten. In dat geval kan
de ACCUMULATIE/DISTRIBUTIE index negatief worden.
De Japanse kandelaar geeft, net als het staafdiagram, op eenzelfde grafiek de openingskoersen, de slotkoersen en de uitersten van een beursdag weer. Beide methodes verschillen echter in de weergave van de positie van de slotkoers ten opzichte van de openingskoers en de noodzaak te beschikken over de openingskoersen (die eventueel vervangen kunnen worden door de slotkoers van de vorige beursdag) en de slotkoersen van de beursdag. Voor de weergave van een beursdag (een kaars) tekent men de "pit" door de uiterste koersen van de beursdag met een verticale lijn met elkaar te verbinden. De kaars zelf wordt gevormd door de openings- en slotkoersen. De kaars wordt gekleurd als de slotkoers lager is dan de openingskoers. In het tegengestelde geval wordt de kaars wit gelaten. Als de grafiek getekend is, worden de aankoop- en verkoopsignalen beoordeeld aan de hand van de vorm van de kaarsen. Afbeelding Nr 1: een lange gekleurde kaars Een gekleurde kaars betekent dat de slotkoers lager is dan de openingskoers. Hoe langer de kaars, des te sterker is de koers gedaald. Het fonds is dus à la baisse of "teleurstellend"; men zegt dat het effect een "teleurstellend gedrag" vertoont als zijn koers aan het begin van de beursdag een stijgende tendens toont maar deze stijgende lijn niet weet te handhaven. Afbeelding Nr 2: een lange witte kaars De kaars is wit als (en alleen in dat geval) de slotkoers hoger is dan de openingskoers. Men noemt dat een effect met een haussegedrag. Afbeelding Nr 3: de hamer en de gehangene Een hamer of een gehangene wordt aangegeven door een kleine kaars met een lange pit. De hamer en de gehangene kondigen een ommekeer van de tendens aan na een belangrijke stijging (of daling). Afbeelding Nr 4: de DOJI De DOJI wordt aangegeven door een vrij korte kaars (de slotkoers is bijna gelijk aan de openingskoers) voor een betrekkelijk lange pit. Een DOJI wijst op besluiteloosheid van de handelaars. Afbeelding Nr 5: donkere wolken Twee kaarsen volgen elkaar. De eerste is wit (dus à la hausse); hij is lager dan de tweede, die gekleurd is. Het effect toont een stijgende lijn ten opzichte van de vorige beursdag, maar de handelaars verkopen. De stijgende tendens houdt dus niet stand. Deze ontwikkeling wijst op een waarschijnlijke ommekeer van de tendens (naar daling). Afbeelding Nr 6: zwarte driehoek Twee kaarsen volgen elkaar. De eerste is kort en wit. De tweede, gekleurd, is langer. De wisselvalligheid van het effect neemt dus toe (koersgevoeligheid), maar de verkoopdruk lijkt betrekkelijk groot: de openingskoers is hoger dan de slotkoers van de vorige beursdag, maar de nieuwe slotkoers is lager. Een zwarte driehoek wijst in principe op een komende daling. Afbeelding Nr 7: witte wolken Twee kaarsen volgen elkaar. De eerste, gekleurd, is hoger dan de tweede die wit is. Deze ontwikkeling wijst op een tempoverlies van de dalende tendens en op een mogelijke opleving van de koersen. Afbeelding Nr 8: witte driehoek Twee kaarsen volgen elkaar. De eerste is kort en gekleurd. De tweede is wit en langer. De wisselvalligheid van het effect neemt dus toe, maar de aankoopdruk lijkt betrekkelijk groot: de openingskoers is lager dan de slotkoers van de vorige beursdag, maar de nieuwe slotkoers is hoger, onder invloed van de aankoopdruk. Een witte driehoek wijst in principe op een komende stijging. Afbeelding Nr 9: ochtend-sterrenbeeld Een ochtend-sterrenbeeld wordt gevormd door drie kaarsen. De eerste kaars is gekleurd en betrekkelijk hoog; hij wordt gevolgd door een witte, hogere kaars en door een tweede witte, opnieuw hogere kaars. Deze ontwikkeling wordt gezien als het teken van een ommekeer naar een stijgende tendens. Afbeelding Nr 10: avond-sterrenbeeld Een avond-sterrenbeeld wordt gevormd door drie kaarsen. De eerste kaars is wit en betrekkelijk laag; hij wordt gevolgd door een hoge witte kaars en daarna door een gekleurde kaars, lager dan de vorige. Deze ontwikkeling wordt gezien als het teken van een dalende tendens.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
